Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görüm yeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren sensörler gibidir. Beynimizde yer alan görsel alanlar, görüntüleri işlemek için geliştirilmiştir. Hafif bir kasıtlı olmayan düzensizlik bu işlemi yavaşlatabilir. Sonuçta, nöral iletişimin aksaması görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görüşte azalma söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bütün görme alanlarının sansür edilmesine düzenleyebilir. Beynin bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması dünyanın kısmen karışık birbirine karışmış düzenlenmeye. Böylece, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir beşerî durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar, sembolleri kayıp veya ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, hastaların çeşitli tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, görmedikleri kısıtlı görüntüleri düşünmeden anlamayabilir düşebilirler. enteresan olan ise, beyin bu tür durumlara ülkenin zararları nedeniyle bir görme alanı eksikti olmasıdır. Özde belirtilen, bir kişi tabaklarını sadece görüntüleyebildiği kısmını yer. İşte bu en çarpıcı örnekleri, Anton Sendromu bilinen bir hastalık şeklidir. Beyin hasarına falan çare bulunmamakla birlikte, hastaların görüneni doğru olduğunu kabullenmesi zordur. Bu ilginç problem, gerçekliği algılama anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken hasarlar, var olmayan nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görülmesine sebep meydana gelebilir. Bu ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur ile genellikle görme kaybı sonuçlarıyla görülür. Beyin dış dünya yeterli görüntü uyarısı yetişmediğinde, bellek belleklerini kullanmaya çalışmalar başlatır. Sonuç olarak, beyin kaza yapan alanı, hayal gücü veya spontane canlandırılmış resimlerle doldurur, hastaya yapay bir gerçeklik sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görüntülerin sıklıkla gerçek olmadığını fark edebildikleri halde son derece korku yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı gören sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. İnme sonuçlarında, Alzheimer veya ciddi beyin rahatsızlıkları dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının kaybına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin yaralanmasının bir örnektir. Görüş alanındaki görünüm şekillerin artçı olmadığını zaman içinde idrak edebilirler. Bu bağlamda, görüntü sorun görüntüleri gören kişilerin, psikolojik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik tetkikleri anlamaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, kaçınılmaz adımların atılmasını teşvik eder. Hasta bireylerin erken kontrol edilmesi, nöral yolların esas kalan dükkanlarını aktif hale getirilerek yitirilen işlevleri yeniden kazanmayı kolaylaştırabilir. Verilen özelleştirilmiş göz hareketleri ve stratejik awareness, hastaların görme alanlarını daha etkin kullanmalarına yardımcı olur. Bu eğitimler, hastaların çevrelerini dikkatle taramayı edindirmesini destek verir, düşmelere karşı koruma artabilir. Erken müdahale sayesinde, bireyler bir arada bağımsız yaşamlarını hızlandırabilir.