Lizbon'da barınma krizine karşı sokaklara çıkanlar, toplumsal hak talebini dile getiriyor

Portekiz’in bazı bölgelerinde güçlü etkili olan Charles; bilinen fırtına, okul ve iş yerlerini kapatmaya zorladı; kendi gibi yürüyüş yapmak isteyenleri engelledi, ancak Lizbon’un Rossio Meydanı’nda barınma hakkı için çadır kuran eylemcilerin son bir geceyi bu çadırlarda geçirmesine engel. İnsanca yaşam hakkı için mücadele eden “Lizbon Kampı” (Acampada de Lisboa) gelişimi, fırtına nedeniyle sonunda geçici barikatları çıkarma adımı aldı; ancak farklı etkinlik ve eylemlerle direniş süreç devam ediyor. Web Zirvesi paralel olarak Çadır Zirvesi düzenleniyor; bu sembolik belirtisi de kamu alanı oluyor. Görüşler bu çelişkiye odaklanıyor: Lizbon bir yandan saray gibi seyahat cennetleri sürekli övülerek diğer yandan başta genç neslinin gelirleri kira ödemelerini yetmiyor.

Barınma temel bir hak mı, değil mi?

Temel ihtiyaçlar suyuna erişim, sağlık ve eğitim hizmetleri birer toplumsal hak mıdır? Peki, insanca yaşanabilecek bir evin ücretini karşılayabilecek gelire sahip olmak bir hak değil? Lizbon’da haftalarca devam eden kültürel eylemi, bu önemli soruyu Avrupa’nın başkentinde yeniden gündeme getirdi. Söz konusu yalnızca bir tane barınma krizi olmaktan öte; barınmanın öncelikli bir|en) hakkı sayılmasını sağlamak için yapılan kapsamlı savaş.

Avrupa’da barınma krizine karşı ortak tepki

Protestolar; Komşu ülkelerde düzenlenen benzer eylemler ile bir arada, Fransa’daki ve Almanya’da hükümetlerin ekonomi politikalarına yönelik tepkiler da büyüyor. Yükselen barınma maliyetleri tüm Avrupa’da bir çeşit çaresizlik yaratıyor. 10 Ekim’de özellikle başlatılan konut hakları kamuoyu gösterileri Lizbon’a düştü; Rossio meydanında ve Porto'daki Praça D. João I’de barınma alanları kuruldu. Protestocular, kiracıların eşyalarının tahliyesini kolaylaştıran geri istiyor. mevcut kira fiyatları yasası, sağ yönetimin sorunu daha da. Genç nüfus başta daha fazla ve son beş yılda konut ücretleri ülke geneli yüzde yüz altmış dokuz artmış durumda. Portekiz’in başka şehirleri oran açısından 180 ve Lizbon ise yüz seksen altı. Ulusal bankaya göre ülke genelinde 300 eksikliği mevcut. Yıl 2011 ekonominin mali krizi sırasında destek başarsa Avrupa Kurumu, ECB ve IMF; devlet bütçeye kısıtlama uyguladı. Bu bu nedenle gelişmeler öncelikle özel sektöre bırakıldı. Yüksek turist akışının kira bedeli artmasında büyük rolü olduğu. Ancak merkez sağ politikası yapılan gösterileri baskı ve müdahale güç kullanarak sertçe karşılık. 25 Ekim’de polis çadır alanlarını dağıttı; gözaltılar ve yaralanmalar yaşandı. 1 Kasım’da yeni müdahale gerçekleşti. Bu şiarı oldukça çarpıcı: “Ödemek yapamıyor musun? Çadırını getir”. Ev bulamayan insanlar, yaşanabilirlik krizini protesto etmek için meydanlarda çadır kurdular; devlet ise o çadırları kırıyor. Protestocular çadırları kıssa da toplumsal mücadele devam edecek çünkü polis müdahalesi konut sorununu halletmeyecek.